چگونه بحران اوکراین از استراتژی اوراسیا ایران بهره می برد

برای ایران ، پارگی در روابط غربی و روسیه در مورد بحران اوکراین ممکن است به معنای فرصتی برای تقویت جایگاه خود در اوراسیا باشد.

قدرت اتصال اوراسیا بازی می کند

ایران از زمان جنگ 2020 بین همسایگان قفقاز جنوبی ، جمهوری آذربایجان و ارمنستان ، از نقش تجارت بین المللی و حمل و نقل بین المللی به عنوان وکتور برای قدرت منطقه ای در اوراسیا آگاه شده است. پیروزی جمهوری آذربایجان ، آن را به عنوان "راهرو زنگزور" برنامه ریزی شده به عنوان یک جنگ جنگ از پیمان آتش بس روسیه روسی به دست آورد. این کریدور آذربایجان را از طریق ارمنستان جنوبی به جمهوری جغرافیایی جدا شده جغرافیایی سابق جدا می کند.

در صورت تحقق ، این راهرو با از بین بردن اعتماد دوم به انتقال قلمرو ایران برای رسیدن به ناخچیوان ، اهرم تهران را از طریق باکو جبران می کند. همچنین آذربایجان را مستقیماً از طریق زمین از طریق مرز Nakhchivan-Urkey به طور مستقیم به Ally ترکیه متصل می کند. ایران به جمهوری آذربایجان مظنون به تفسیر این اتصال پیشرفته به عنوان اطمینان از ترکیه-یا حتی اسرائیلی-است که اگر باکو تصمیم به اتخاذ سیاستهای ضد ایرانی بگیرد ، یکی از این افراد که ممکن است تهران باشد ، مسدود کردن مرزهای ایران و آرمنی است که در زیر اجرا می شود و به موازات آن به موازاتکریدور زنگزور.

یکی از تاکتیک های ایرانی برای مجبور کردن آذربایجان به درک تهدید خود از کریدور زنگزور جدی ، با ترویج مسیر دیگری در اوراسیایی که باکو را مستثنی می کند ، در مقابله با اتصال آذربایجان است. این کریدور حمل و نقل بین المللی دریای خلیج فارس (ITC) است که از بنادر خلیج فارس از طریق ارمنستان تا جورجیا ، سپس در سراسر دریای سیاه تا بلغارستان عبور می کند و برای دسترسی به اروپا وسیع به سمت یونان می رود. تلاش فعلی غربی برای مجازات روسیه به دلیل حمله به اوکراین ممکن است برای زنده ماندن و چشم انداز ITC مثمر ثمر باشد.

مجازات روسیه به دلیل حمله به اوکراین ، ایالات متحده و اتحادیه اروپا با عجله در جستجوی استراتژی های منسجم بلند مدت برای کاهش تغییر جغرافیایی روسیه در اوراسیا هستند. این شامل مشارکت اخیر آمریکا از قطر برای کمک به شرارت اروپا از اعتماد به گاز روسیه است. ITC با دادن مسیری غیر روسی جنوبی به بازارهای جهانی ، این هدف غربی را پیش می برد. علاوه بر این ، اگر ایران و غرب بر موانع باقیمانده در مذاکرات خود برای بازگرداندن برنامه جامع مشترک سال 2015 (JCPOA) غلبه کنند ، تحریم های ایالات متحده بر ایران برداشته می شود و این باعث می شود بیشتر جذابیت ITC به غرب را در متن افزایش دهد. مقابله با روسیه

حذف تحریم ها نه تنها باعث می شود سرمایه گذاری های مورد نیاز برای آسانتر کردن ITC آسانتر شود ، بلکه امکان استفاده از ITC را برای واردات نفت ایران برای جایگزینی واردات نفت روسیه نیز به اروپا می رساند. اتحادیه اروپا مدتهاست که برای این منظور نقش ایرانی را در منابع انرژی خود می خواست ، اما تحریم ها تاکنون در این زمینه به وجود آمده است. به طور همزمان ، چنین علاقه غربی به توسعه ITC همچنین می تواند ابزار پروژه را به ایران به عنوان ابزاری برای جلوگیری از تلاش های آذربایجان برای تغییر شکل مجدد قفقاز جنوبی به گونه ای که ایران را حاشیه می کند ، تیز کند و به جای تحریک باکو ، به جای تحریک ، تهران را در طرح های اتصال خود قرار دهد.

اهرم با روسیه

ایران روسیه را به عنوان بخش مهمی از تعادل اوراسیا که می خواهد بخشی از آن باشد ، می شناسد ، همانطور که در آموزه جدید "نگاه شرق" خود رمزگذاری شده است. این امر نیاز به بهبود موقعیت چانه زنی خود با مسکو دارد ، که اغلب از منافع ایرانی به عنوان وثیقه برای استراتژی های خود استفاده می کند. این پویا به تازگی مشاهده شد که روسیه تلاش کرد تا مذاکرات ایران را برای ترمیم JCPOA ، که تحریم های ایالات متحده را بر روی ایران برطرف می کند ، پیوند دهد تا از تحریم های غربی برآید. با استفاده از وضعیت روسیه به عنوان یک امضا کننده اصلی JCPOA ، سرگئی لاوروف ، وزیر امور خارجه روسیه ، در ماه مارس ، خواستار اطمینان از ایالات متحده شد که JCPOA شامل تضمین های معافیت تجارت روسیه و ایرانیان از مجازات ها خواهد بود.

این تقاضای کاملاً جدید تهدید به ایجاد بن بست در مذاکرات JCPOA درست همانطور که گفته می شود با موفقیت نتیجه گیری شده است. واضح بود كه روسیه در تلاش بود از JCPOA برای كمكهای تحریم های متمرکز بر اوكراین غرب استفاده كند و مسكو را هدف قرار دهد. همانطور که تحلیلگران ایران ، حمیدرزا عزیزی و نیکول گراژویسکی در ماه مارس نوشتند ، "به نظر می رسد که مسکو پس از حمله به اوکراین سعی در دور زدن تحریم های غربی دارد. با این کار ، روسیه ممکن است از ایران برای دور زدن تحریم های غربی و صادرات مجدد کالاهای مجازات شده تحت پوشش مزایای اقتصادی JCPOA استفاده کند-منافع مقرر برای ایران اما نه برای طرفین دیگر این معامله. "

به این ترتیب، به نظر می رسد توپ اکنون در زمین ایران است تا برجام را از تبدیل شدن به آسیب جانبی جنگ روسیه در اوکراین نجات دهد. متعاقباً، امیر عبداللهیان، وزیر امور خارجه ایران در 15 مارس از مسکو بازدید کرد و به صراحت اعلام کرد که مذاکرات برجام به اوکراین مرتبط نخواهد بود، در حالی که لاوروف مدعی شد که روسیه تضمین هایی را از آمریکا دریافت کرده است که به عنوان خروجی از مواضع بازدارنده روسیه در برجام است. به گفته اسفندیار باتمانقلیج، اقتصاددان سیاسی ایرانی، اهرم ایران در عقب نشینی روسیه ناشی از بحران اوکراین و افزایش خطر انزوای بین المللی است که برای مسکو ایجاد می کند. طرح لاوروف برجام متکی به رضایت تهران بود که شاید ریشه در اهمیتی که سیاست نگاه به شرق برای روسیه برای روسیه قائل است، ریشه داشت. با این حال، رد قاطعانه عبداللهیان، هیچ گزینه معقول دیگری برای روسیه باقی نگذاشت، جز اینکه از تلقی شدن به عنوان یک خراب کننده برجام جلوگیری کند، زیرا این امر پل های دیپلماتیک زیادی را می سوزاند. تحت فشار در مورد اوکراین، مسکو بیش از هر زمان دیگری به این پل ها نیاز دارد.

علاوه بر این، بحران اوکراین همچنین به ایران کمک می کند تا با اهمیت دادن تهران به تلاش های مسکو برای مقابله با استراتژی های غرب برای اعمال مجازات ها بر سر جنگ، جایگاه خود را در دیدگاه روسیه بهبود بخشد. به عبارت دیگر، روسیه شاخه های زیتون را به کشورهایی گسترش می دهد که با وجود همسویی سنتی با منافع قدرت های بزرگ ایالات متحده، سیاست روسیه در اوکراین در مورد اوکراین را به عنوان یک تخطی که ضمانت ضربه بین المللی جمعی را تضمین می کند، مانند واشنگتن و بروکسل تلقی نمی کنند.

همانطور که در بالا ذکر شد، اتحادیه اروپا می تواند برای تنوع بخشیدن به واردات انرژی اروپا از روسیه به ایران متوسل شود. غرب با توجه به وضعیت اوکراین بیش از هر زمان دیگری این آرزو را دارد و لغو تحریم ها علیه ایران از طریق بازگشت برجام قطعاً کارها را تسریع می کند. در چنین شرایطی، روسیه دلایلی دارد که در ازای محدود کردن مقدار نفت و گازی که برای اروپا تعیین می کند، امتیازاتی را به ایران ارائه دهد.

ایران می تواند چنین امتیازاتی را در مواضع روسیه که با منافعش در تضاد است و تهران به طور سنتی فاقد اهرمی برای تغییر است، مانند همکاری امنیتی مسکو با اسرائیل بر سر سوریه، مطالبه کند. همچنین می تواند برای روسیه چانه زنی کند تا تعامل ایران با مناطق اوراسیا را که روسیه هژمون مسلط در آن ها است، مانند آسیای مرکزی، مانع نشود.

اوراسیا در کانون

ایران می تواند در صورت ترمیم JCPOA ، انتظار احیای سهام اقتصادی خود در غرب را داشته باشد ، و حتی می تواند فرصتی برای پیش بینی اتحادهای استراتژیک و نظامی خود در خاورمیانه از طریق پیوندهای اقتصادی بیشتر بین متفقین خود پیش بینی کند. مدتها پیش توسط تهران.

با این حال ، در اوراسیا است که ایران فرصت دارد تا نفوذ خود را به افق های جدید گسترش دهد و خود را در قلب انتقال اقتصادی و سیاسی بلند مدت قرار دهد. از آنجا که ایالات متحده و اتحادیه اروپا در تلاشند تا گزینه های مناسب برای فشار آوردن به روسیه ، بحران اوکراین به خوبی در تنظیم دقیق استراتژی در حال تحول خود در این زمین وسیع و غنی از منابع ، برای تهران سودمند باشد.

آقا حسین یک تحلیلگر ژئوپلیتیکی مستقل مستقر در راولپندی ، پاکستان است و تمرکز ویژه ای بر کشورهای خاورمیانه و منافع آنها در اوراسیا دارد.

کارنگی در مورد مسائل مربوط به سیاست های عمومی مواضع نهادی نمی کند. نظرات ارائه شده در اینجا از نویسندگان (ها) است و لزوماً منعکس کننده نظرات کارنگی ، کارکنان آن یا معتمدان آن نیست.